|
باغ همواره | ||
|
در روزهاي آخر اسفند،
كوچ بنفشه هاي مهاجر، زيباست. در نيمروز روشن اسفند، وقتي بنفشه ها را از سايه هاي سرد، در اطلس شميم بهاران، با خاك و ريشه - ميهن سيّارشان - در جعبه هاي كوچك چوبي، در گوشه ي خيابان، مي آورند: جوي هزار زمزمه در من، مي جوشد: اي كاش... اي كاش آدمي وطنش را مثل بنفشه ها (در جعبه هاي خاك) يك روز مي توانست، همراه خويشتن ببرد هر كجا كه خواست. در روشناي باران، در آفتاب پاك. *محمد رضا شفیعی کدکنی [ چهارشنبه بیست و ششم اسفند 1388 ] [ 21:34 ] [ فرشته ]
هفته گذشته مامان و احسان رفته بودن تفرش.
گویا امسال بهار زودتر از سالهای قبل به سرزمین پدری اومده..
توی این لینک می تونید عکسهایی رو که احسان گرفته ببینید.
[ چهارشنبه بیست و ششم اسفند 1388 ] [ 10:45 ] [ فرشته ]
|
||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||