طفلی به نام شادی، دیریست گمشده ست.

با چشمهای روشنِ براق.

با گیسویی بلند به بالای آرزو .

هرکس از او نشانی دارد،

ما را کند خبر.

 این هم نشان ما:

یک سو خلیج فارس سوی دگر خزر.

 

*محمد رضا شفیعی کدکنی